گزیده ای از اخبار
نوشته شده در تاریخ ۲۷/شهریور/۱۳۹۵ - ۱۱:۳۹ و در حوزه های فرهنگی - ۰ نظر
به مناسبت روز شعر و ادب فارسی؛

روزی که روز هیچ کس نیست

آژانس خبری تهران: سال ۸۱ بود که به طور رسمی سالروز درگذشت شهریار، به نام «روز شعر و ادب فارسی» و «روز بزرگداشت استاد شهریار» در تقویم رسمی کشور ثبت شد و زمزمه های مخالفت بعضی ادب دوستان از همان ابتدا به گوش می رسید.

به گزارش آژانس خبری تهران، سمیرا قاسمی؛ ناخوش آمدن بعضی از ادیبان، به سبب گره خوردن روز شعر و ادب فارسی با هزارها سال قدمت و گشتن و بالیدن در دست و قلم صدها بزرگ مرد این عرصه و محدود شدن به سالروز درگذشت استاد شهریار، موجب شده تا این روز به شایستگی آن چه که باید مورد همراهی اهل ادب قرار نگیرد و عموما بزرگداشت این روز به بزرگداشت شهریار خلاصه شود. عده ای از ادیبان ضمن توجه به شخصیت و طبع عالی استاد شهریار، ضرورت نامیدن یک روز در تقویم رسمی کشور به نام این بزرگ مرد را می پذیرند چنانچه روز هایی به نام سعدی، حافظ، فردوسی، خیام و ...نیز در تقویم رسمی کشور وجود دارد اما همزمانی این روز با روز شعر و ادب فارسی را نه...عده ای دیگر نیز با عنوان «روز شعر و ادب فارسی» کنار نیامده و آن را بی توجهی به ادب غیر فارسی ایران می دانند چرا که هزاران شاعر ایرانی که به زبان غیر فارسی شعر گفته و می گویند را در این مناسبت جایی نیست و آن ها عنوان «روز شعر و ادب ایران» یا «شعر و ادب» خالی از صفت یا روز «شاعر» را برای نامیدن این روز پیشنهاد می کنند.
به هر حال آن چه واضح و مبرهن است این که، بهتر است در نامگذاری این روز، از جماعت فرهیخته ای که انتخاب نام این روز، برایشان مهم است و نمونۀ مخالفت هایشان را در نامگذاری جایزۀ ادبی ایران به نام جلال آل احمد در سال 87 نیز می توان شاهد بود، یک بار دیگر کسب نظر شود تا هر سال همزمان با فرا رسیدن این روز به جای دلخوری و دلگیری، در پی بهتر و بهتر برگزار کردن برنامه هایی در شأن این روز و جداگانه در شأن استاد شهریار باشیم، نه وضع موجود.
به تازگی، نامیدن روز فردوسی به عنوان روز زبان فارسی موجب ایجاد سیل جدید خشم و خروش و تقابل بین تبریزی ها و مشهدی ها شده، تقابلی که در ذهن شهریار دوست ها و فردوسی دوست های حقیقی و بهتر بگوییم شعر دوستان حقیقی وجود ندارد اما اوج اعتراض ها به حدی بوده که شواری عالی انقلاب فرهنگی در آستانۀ این روز بیانیه ای با این مضمون صادر کرده است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
گفتگوی منتشر شده در برخی رسانه ها با رئیس هیأت امنای خانه موزه استاد شهریار با عنوان «تغییر روز شعر و ادبیات فارسی، اقدامی نسنجیده و قابل تأمل است» چنین شائبه ای را در اذهان متبادر می کند که نام روز 27 شهریور که از جانب شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز «شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد سید محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار)» نام نهاده شده، به سالروز بزرگداشت فردوسی تغییر یافته است.
در این اطلاعیه اظهار شده است : نامگذاری روز 25 اردیبهشت بر اساس مصوبه شماره 783 مورخ 2/6/1395 به نام روز «پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت فردوسی» به عنوان یک ابتکار جدید و با هدف تکریم و تجلیل هرچه بیشتر یاد و نام بزرگان زبان فارسی تصویب شده و تحت هیچ عنوان نباید از این مصوبه به کاستن از قدر و منزلت استاد شهریار تعبیر شود.
این اطلاعیه می افزاید: مصوبه جلسه 505 شورای عالی انقلاب فرهنگی مورخ 1381/07/16 که در آن روز 27 شهریورماه با نام روز «شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد سید محمد حسین بهجت تبریزی (شهریار)» نامگذاری شده همچنان معتبر و لازم الاجراست و شورای عالی انقلاب فرهنگی همواره بر گرامیداشت و تجلیل هرچه بیشتر بزرگان تاکید داشته و دارد.
در این اطلاعیه تاکید شده است: بدیهی است سخنانی که شائبه تقابل بین دو شاعر بزرگ ادبیات فارسی و مفاخر این سرزمین را در اذهان به وجود می آورد، اقدامی نسنجیده است!»
به راستی، ایجاد کردن و دنبال کردن موضوعی به نام تقابل شهریار و فردوسی پس از مرگ هر دو به فاصلۀ هزار سال از کسی جز ما بر می آید؟ بی شک وعده های سیاستمداران در گردش های استانی که چنین می کنم و چنان، موجب ایجاد این حس تقابل بین تبریز و مشهد شده و گرنه، نه آن ها روز و شب شهریار را می خوانند و نه این ها فردوسی و نه خبرگزاری‌ای که بی توجه به شعر، به ادب، حتی به شهریار، با این شعر او به جنگ حزب سیاسی رقیب خود می رود و فردوسی را از زبان شهریار «غیر» می خواند:
از من گذشت و من هم از او بگذرم ولی/ با چون منی به غیر محبت روا نبود!
آن چه بدیهی است این که، روز شعر و ادب ایران، بزرگتر از آن است که شاعری فی نفسه آن را مختص به خود بداند چه حافظ باشد و چه فردوسی و چه شهریار همۀ این ها در کنار هم خالق این روزند و سیاست اگر پا حلقۀ ادیبان بیرون کشد در آیندۀ نزدیک به اجماع همه پسندی در مورد نامگذاری این روز خواهیم رسید.

انتهای پیام/

منبع:ایمنا